ALLAJAFNA..............1
lżtur, og vakti hśn yfir žvķ allajafna langt į nótt fram, svo aš Hildur įlfadrottning
 
 ALLAN..................6
Žau höfšu haft hann į móti allan daginn, og svo hafši hann rokiš Huldukonuhefndin
stękkaši žį bletturinn óšum. Gekk žetta allan daginn til kvölds, og žraut ekki Kaupamašurinn
į hverri skepnu, og kvašst hann allan sinn uppgang eiga aš žakka Hildi Hildur įlfadrottning
gert aš gefa mér nżmjólkina ķ allan vetur žar sem ég hefi žó Endurgoldin mjólk
hann žį tómur. Svona lét konan allan veturinn nżmjólk ķ askinn į hverju Endurgoldin mjólk
leggst aš sofa. Žó saušamašur vęri allan žennan tķma glašvakandi, lét hann sem Hildur įlfadrottning
 
 ALLAR..................9
vestreftir götunni, skošaši og skimaši ķ allar įttir, en sį ekkert; sneri sķšan Huldufólk ķ Steinahelli
en žó hśn leitaši starandi ķ allar įttir kom fyrir ekki, og er Įlfkona reidd yfir į
mig leggja skrśšklęši mķn og gersemar allar ķ skjóšu, og kvašst hann unna Kötludraumur
og mundu žęr hafa slitiš sig allar. Mašur žessi var skapstyggur ķ lund Ló, ló, mķn Lappa
į flórnum hefšu stašiš, og vęru allar oršnar lausar; žaš hefši žį komiš Ló, ló, mķn Lappa
hana žį og žakkar henni fyrir allar velgjöršir viš sig um veturinn og Įlfakóngurinn ķ Seley
stašar. Hśn sagši aš žęr hefši allar veriš svartklęddar meš hvķtt um hįlsinn Huldufólk ķ Hjörtsey
hann žó til kinda sinna, er allar voru ķ hóp ķ dalnum. Rak Flutningur įlfa og helgihald
flutt sig til Finnmerkur. Aš rita allar žęr įlfasögur sem til eru og Hęttir huldufólks
 
 ALLFJARRI..............2
fósturdóttur prestsins og tók hśn žvķ allfjarri. En prestur sagši hśn skyldi ekki Selmatseljan
vęri mašur gamall. Hśn tók žvķ allfjarri og kvašst engan hug leggja į Selmatseljan
 
 ALLGÓŠ.................1
į heiši, žvķ žar var žį allgóš grasaheiši, en fjallagrös fengust ei žar Įlfkona reidd yfir į
 
 ALLIR..................32
fór heiman aš. Og heimilismenn sögšu allir aš hvörki hśn né ašrir hefši Huldufólk ķ Hjörtsey
sjįlfan. STEINARNIR Į ĮLFTANESI Žaš vita allir aš flestir hólar eša steinar sem Steinarnir į Įlftanesi
Hildi įlfadrottningu. Žessa sögu segja ekki allir į einn veg, og mį žar Hildur įlfadrottning
dagur um allt loft. Žį hverfa allir įlfar en allur žessi įlfaaušur veršur Krossgötur
ķ skżjum. Samt sżndust žeim žessir allir blįklęddir; virtist žeim tveimur hinir vilja Įlfarnir ķ Kaldbaksvķk
og spyrja eftir įnum, jafnvel žó allir, bęši bóndinn og ašrir, teldu žęr Ęrnar frį Stašarhóli
og hefur upp messusöng. Sögšu žaš allir, er viš voru, aš žeir aldrei Tungustapi
fįtt um og eyddi žvķ. Žegar allir eru hįttašir į jólanóttina, en vinnumašur Ślfhildur įlfkona
brugšiš af boši sķnu og gengiš allir frį selmatseljunni. En žeir sögšu honum Selmatseljan
um žaš. Eigi aš sķšur fóru allir frį henni aš leita fjįrins og Selmatseljan
vel sem vęri og ekki sęktu allir gęfu meš gjaforšinu. Skildu žau aš Selmatseljan
lżšur žessi hafši heilsaš drottningu, fylgdu allir henni og konungi til hallarinnar, og Hildur įlfadrottning
manna. Nś er žaš bert, aš allir hinir fyrri saušamenn bónda, sķšan ég Hildur įlfadrottning
vęri valdir aš dauša saušamanna, sem allir höfšu dįiš įverkalaust. Loksins kvašst bóndi Hildur įlfadrottning
Góšu įlfarnir eru margir ef ei allir kristnir og halda vel trś sķna. Steinarnir į Įlftanesi
En vķst er um žaš, aš allir menn sįu žar stórt skarš ķ Sagnir Eirķks frį Brśnum
bęši var žašan ekkert śtręši og allir menn viš sjó śt ķ Arnarfjaršardölum. Karlsstašahvammur
meš illan leik upp ķ skipiš, allir nema einn. Hann kom seinastur ofan Raušhöfši
langa hrķš, aš saušamenn bónda höfšu allir oršiš brįškvaddir į jólanóttina, fór žetta Hildur įlfadrottning
sagši frį ašburši žessum og vóru allir sammįla um aš žęr mundu af Ęrnar frį Stašarhóli
hśn vera ógjörš. Į jóladaginn fara allir til kirkju nema Ślfhildur er ein Ślfhildur įlfkona
ekki sķn skęši. Į jóladaginn fara allir til kirkju nema Ślfhildur er ein Ślfhildur įlfkona
aš fögur kvenmannshönd var į vöggustokknum; allir uršu hissa, og horfir hver į Įlfakóngurinn ķ Seley
hringnum. Žegar messan var śti gengu allir śr kirkju og Ślfhildur meš hinum Ślfhildur įlfkona
naumast komiš skreišinni į skipiš. Fóru allir śt į skip og bķša eftir Įlfakóngurinn ķ Seley
annan, bónda og saušamanni, og eru allir vel til hans, žvķ aš hann Hildur įlfadrottning
meš dóttur sinni, og žökkušu honum allir vel fyrir višvikiš. ĮLFAKÓNGURINN Ķ SELEY Raušhöfši
skeriš sķšan nefnt Helgasker.) Hefšu žar allir veriš sér vel, en žó hefši Raušhöfši
vissi hvert hann fór. Žóttust nś allir vita af sögu žeirri er hśsfreyja Selmatseljan
noršur, vildi enginn taka hann, žvķ allir voru žį bśnir aš fį sér Kaupamašurinn
aš hreyfa sér til feršar; en allir žeir, sem innan hallar voru, beiddu Hildur įlfadrottning
sungiš eša meistaralega tónaš, og voru allir žvķ nęr höggdofa. En er klerkur Tungustapi
 
 ALLKĘRT................1
žau brįtt viš og varš žeim allkęrt saman. Hann var svo góšur og Selmatseljan
 
 ALLLANGT...............1
aš firšinum, sem er žašan ekki alllangt frį bęnum. Hśn gjörir svo, en Raušhöfši
 
 ALLLIŠLEGAN............1
undir ljį, svo sem hįlfsleginn og alllišlegan, en žó ryšgašan. Man hann žį Kaupamašurinn
 
 ALLLĶKLEGA.............1
handa syni sķnum. Björn tekur žvķ alllķklega og eins dóttir hans, en žaš Huldukonuhefndin
 
 ALLLĶTIŠ...............1
eitt į móti; seinkaši žaš ekki alllķtiš förinni, svo aš aušsętt var, aš Huldukonuhefndin
 
 ALLMARGA...............1
aš utan og nešan, alfaraveg, meš allmarga hesta, alla klyfjaša meš kaupstašarvarning, kornvöru Huldukaupstašur hjį Halllandskletti
 
 ALLMĘŠULEGA............1
nótt vaknar hśn loksins og varpar allmęšulega öndinni. Segir hśn žį draum sinn Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
 
 ALLNAUŠUGT.............1
Og žótt móšur hans vęri žaš allnaušugt, gekk hann aš eiga mig. Varš Hildur įlfadrottning
 
 ALLÓTRŚLEGT............1
śt į fjöršinn. Ketilrķši leist žetta allótrślegt, en fékk ekkert frekar upp śr Huldukonuhefndin
 
 ALLRA..................5
og bišja mann aš koma og allra bragša er leitaš. En žegar dagur Krossgötur
sagši honum aš klęša sig hiš allra brįšasta og koma nišur aš sjó. Huldukonuhefndin
męlti: Svo er vķst, og hafšu allra manna heppnastur og sęlastur leyst mig Hildur įlfadrottning
hśn varš į samri stundu alheil allra meina. Upp frį žeirri stundu sįust Selmatseljan
vegna mį aldrei yfirgefa börnin og allra sķst nema krossuš. En til aš Hęttir huldufólks
 
 ALLRAR.................1
skal sigra sig, og neytir žvķ allrar orku til aš hressa af sér. Hildur įlfadrottning
 
 ALLS...................9
svo sem var aš žeir hefšu alls einu sinni frį henni fariš aš Selmatseljan
verr sem fleiri dóu. Lį žó alls enginn grunur į honum né öšrum Hildur įlfadrottning
svo viš aš smalamanni var vant alls fjįrins og kśnna. Fór žį hvert Selmatseljan
er lķfs; veršur bóndi af žvķ alls hugar feginn og lofaši guš hįstöfum Hildur įlfadrottning
gegna. Žį bera žeir aš manni alls konar gersemar, gull og silfur, klęši, Krossgötur
er aš dansa og leika į alls konar hljóšfęri. En ķ mišri mannžyrpingunni Įlfakóngurinn ķ Seley
Ganga žeir ķ bśšina; er žar alls konar varningur. Žóršur leggur inn vörur Žóršur į Žrastarstöšum
kynni aš skerast, en var samt alls óhręddur, og liggur hann žvķ vakandi. Hildur įlfadrottning
finnir mér vorkunn, er ég var alls ósjįlfrįš. Mįr baš hana sżna sér Kötludraumur
 
 ALLT...................55
Pumpa er kölluš, og hvarf žetta allt, aš žvķ sżndist inn ķ hólinn: Flutningur įlfa og helgihald
verklag og žótti henni sér žaš allt aš góšu verša. Lišu svo fram Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
ķ byrjun tśnaslįttar žegar fólk var allt aš heyvinnu śti į tśninu aš Ślfhildur įlfkona
hafi atvikast. Móšir sveinsins segir henni allt af létta, eins og gengiš hafši. 18 barna fašir ķ įlfheimum
allt fullt af fólki sem hafši allt atferli sem annaš fólk, sló og Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
į bak aftur, žvķ hitt sat allt į hestbökum į mešan į žessu Fjalgeršur
žęr tapašar, en žó var žetta allt įrangurslaust. En žetta hiš sama kvöld Ęrnar frį Stašarhóli
en sżndist og aš žetta var allt bęir, hśs og žorp stór. Var Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
smalinn) meš kindurnar og var žį allt ešlilegt og hvarf žį hvurugt, mašurinn Įlfar į Įsmundarnesi
ofan og sópar sem vandlegast innan allt eldhśsiš og ķmyndar sżslumannskonan sér aš Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
bjart vešur. Kvaddi nś Žóršur fólkiš allt, en kaupmašur gekk meš honum į Žóršur į Žrastarstöšum
honum til skemmtunar, en fęr honum allt, er honum mįtti skemmtun ķ vera. Įlfakóngurinn ķ Seley
hans meš vķn og vistir og allt, er til skemmtunar mįtti vera, kvešur Įlfakóngurinn ķ Seley
hśn til hans og fęrši honum allt, er hann hefši getaš kosiš, kvešur Įlfakóngurinn ķ Seley
inn ķ hśsiš og er žar allt fagurlega umbśiš. Žar sér hśn, aš Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
aš launum linda, svuntu og klśt, allt fįséna gripi og góša, en huldumašur Huldufólk ķ Vökuhól
ekkert žvķ hann var ekki skyggn. Allt fordyriš ķ hellinum er alžakiš meš Huldufólk ķ Steinahelli
hśs og žorp stór. Var žaš allt fullt af fólki sem hafši allt Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
ķ Jónsbók, boršaš og bśiš sig, allt fyrir dag, en ekki var kaffiš Sagnir Eirķks frį Brśnum
žann dag, og var žaš hvurugt. Allt fyrir žaš fundust ęrnar meš lömbum Ęr fį viš įlfahrśtum
įtti naut, sauši og hesta, sem allt gekk innan um annan bśsmala, og Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
til mķn og baš mig eiga allt gull sitt og gersemar, en ég Kötludraumur
ei nema einn eftir oršinn, žvķ allt heimilisfólk hans var žį ķ strį Möšrudalspresturinn
enginn hefur séš hana sķšan, en allt heimilisfólkiš saknaši hennar. Daginn eftir gekk Ślfhildur įlfkona
staldraši hann viš. Varš hann žį allt ķ einu svo stór og žrśtinn, Raušhöfši
en hinir bera til skips. En allt ķ einu żfist sjórinn svo, aš Įlfakóngurinn ķ Seley
steininn fyrir framan hellisdyrnar stendur hesturinn allt ķ einu kyr svo hann kemur Huldufólk ķ Steinahelli
ég vel eftir, aš ég og allt kirkjufólk og presturinn, séra Ólafur, mig Sagnir Eirķks frį Brśnum
vildi vķst ekki lįta undan, en allt kom žaš fyrir eitt. Svo gekk Huldufólk ķ Steinahelli
og skildu svo tališ. Var nś allt kyrrt žangaš til hśsfreyja og hśsbóndi Selmatseljan
og klettum hingaš og žangaš um allt land og žaš svo margt aš Huldukaupstašur hjį Halllandskletti
sér. Var žį dagur kominn um allt loft; hann fann litla vętuna, žį Flutningur įlfa og helgihald
sé lof, nś er dagur um allt loft. Žį hverfa allir įlfar en Krossgötur
kram, sem hann žurfti; var žaš allt meš helmingi betra verši en hann Žóršur į Žrastarstöšum
og gapaskap. Skyldi mašur žvķ foršast allt ósišsamlegt nįlęgt bśstöšum žeirra žvķ annars Steinarnir į Įlftanesi
vögguna meš barninu og hvarf meš allt saman og sįst ekki sķšan. Presturinn Raušhöfši
best aš njóta. Skaltu sżna žaš allt segir hann, Mįr manni žķnum og Kötludraumur
fyrir umgangi, en gat žó séš allt, sem gjöršist ķ höllinni. Ķ höllinni Hildur įlfadrottning
aš nś sį hśn meš žvķ allt sem skeši bęši ķ jöršu og Sżslumannskonan ķ Burstarfelli
stiga og inn ķ fagurt herbergi, allt sett gulli og gimsteinum. Žar sį Įlfakóngurinn ķ Seley
undir hann, og hafa bęndur žar allt sitt hey og fjós. Ķ fjósinu Sagnir Eirķks frį Brśnum
hlupu nś milli žeirra og gjöršu allt sitt til, en ekki hefur žaš Steinarnir į Įlftanesi
žį uršu žrengslin svo mikil, aš allt skalf viš, žegar hvalurinn ruddist įfram, Raušhöfši
kona, börn og hjś; var žaš allt skrautlega bśiš, sat viš söng og Žóršur į Žrastarstöšum
žęr meš tölu heim į tśniš allt sumariš. ĘR FĮ VIŠ ĮLFAHRŚTUM Į Gušmundur į Ašalbóli
žeir hafi žį styggša. Hśsfreyja hafši allt til žessa foršast vetursetumennina og aldrei Selmatseljan
ķ Stapa. Gengur Arnór af staš, allt til žess hann kemur aš stapanum. Tungustapi
sögur hafa af honum fariš, en allt um žaš er hann talinn bśstašur Huldufólk ķ Steinahelli
annars, svo aš efri endinn tók allt upp ķ eldhśsstrompinn, en viš hinn 18 barna fašir ķ įlfheimum
bę einum um sumar, aš fólk allt var į engjum nema hśsfreyja; hśn 18 barna fašir ķ įlfheimum
fylgdi žeim mikill fjöldi fólks sem allt var einkar vel bśiš og var Ślfhildur įlfkona
hóll eša žeim sżndist bęr hvar allt var įsjįlegt og žar tveir kvenmenn, Hęttir huldufólks
og ég, og sagši hśn žaš allt vera huldufólk, er ętlaši til sinnar Sagnir Eirķks frį Brśnum
kynlegur, spurši hann hann żtarlegar um allt žetta en ašra, en mašurinn brįst Raušhöfši
fęr henni sjališ. Hśn gladdist viš allt žetta og žakkaši manni sķnum gjöfina. Žóršur į Žrastarstöšum