Įstrķša
Nafnoršiš įstrķša er augljóslega sett saman af oršstofni
sagnarinnar strķša og forsetningunni į. Oršiš er
ekki aš finna ķ oršabókum um fornmįliš, hvorki ķ oršabók Fritzners
né ķ upphafsbindi nżrrar oršabókar Įrnanefndar ķ Kaupmannahöfn.
Ķ oršabók Fritzners eru allmörg dęmi um sagnarsambandiš strķša
į, og er žį alltaf um persónubundiš frumlag aš ręša, ž.e. einhver
strķšir į einhvern, žar sem tengslin viš nafnoršiš strķš eru
augljós:
Nafnoršiš įstrķša er komiš til sögunnar ķ heimildum (trśarlegum
textum) frį 16. öld, bęši ķ bundnu og óbundnu mįli. Ķ Sįlmabók Gušbrands
biskups er talaš um heims įstrķšu stranga en annars er įstrķšan
einkum og sér ķ lagi af völdum óhreinna anda og djöfulsins sjįlfs
framan af:
Sś merking oršsins sem nś er rįšandi viršist ekki koma fram fyrr en į
18. öld og veršur naumast greinileg fyrr en į 19. öld.
Ķ Fjallkonunni (įriš 1886) er sagt aš tortryggni manns sé oršin
aš sjśklegri įstrķšu, og til skżringar bętt viš oršinu mani ķ
svigum. Ķ Kristilegri sišfręši Helga Hįlfdįnarsonar er žvķ
haldiš fram aš fżsnin geti oršiš aš girnd og girndin aš įstrķšu, og sama
samband girndar og įstrķšu er rakiš ķ Almennri sįlarfręši Įgśsts H.
Bjarnasonar. Ķ tilgreindum notkunardęmum um oršiš ķ oršabók Jóns Žorkelssonar,
Supplement til islandske Ordbųger frį 1897, į žaš samleiš meš oršunum
gešshręring og tilfinningar.
Žaš sem hér hefur veriš rakiš um notkun oršsins įstrķša
sżnir athyglisverša notkunar- og merkingarbreytingu. Į eldra skeiši
er notkunin sterklega bundin gerandanum, žeim sem strķšir
į (einhvern), og tengslin viš merkingu sagnarsambandsins
strķša į eru bżsna skżr. Į yngra skeiši (og ķ nśtķmamįli)
varšar merkingin žolandann, žann sem strķtt er į og žį lķšan og
tilfinningu sem af žvķ leišir, og tengslin viš merkingu
sagnarsambandsins hafa dofnaš.
|