Eldri orπ vikunnar

Atburður – viðburður

Orðin atburður og viðburður merkja oft það sama en eru þó notuð á mismunandi hátt. Í grófum dráttum má segja að atburður merki eitthvert einstakt atvik, svo sem sá atburður átti sér stað… atburðurinn hafði mikil áhrif á heimafólk… en viðburður sé frekar notað um eitthvað sem ber sjaldan við og þykir jafnvel til tíðinda, svo sem hljómleikarnir voru sögulegur viðburður… það er viðburður ef hann sýnir sig.

Í Orðastað (2001) segir m.a. um atburð:

(<merkilegur>) atburður á/átti sér stað […] Það rekur hver (merkis-)atburðurinn annan, vera vitni að atburðinum, […] ÁKVÆÐI <óvæntur, óvenjulegur, einstæður, undarlegur, dularfullur, merkilegur, minnisstæður […] voveiflegur> atburður. [leturbreytingar ÓMS]

Þar segir einnig m.a. um viðburð:

ÁKVÆÐI (þetta er) <merkilegur, sögulegur, heimssögulegur> viðburður; árviss viðburður 2. SJALDGÆFT það er (alveg) viðburður að-S það er viðburður að hann heimsæki dóttur sína. [leturbreytingar ÓMS]

Atburður er atvik eða eitthvað sem atvikast en getur þó merkt fleira, til dæmis atferli sem og dugnað eða atorku. Í Íslenskri orðabók (2000), segir um atburð:

at|burður KK

1 viðburður, atvik

merkilegur atburður
nánari atburðir voru þessir
atburðarás
atburðaflækja

með atburð fornt/úrelt ef til vill

2 tilviljun

það gerðist af atburði

atburðir FT

1 atferli, látæði

sást það fljótt á átburðum hans að hann mundi verða góður smiður

2 dugnaður, atorka, framtak

hafa atburði í sér til e-s
atburðalítill

 

Nokkur dæmi úr Ritmálssafni Orðabókarinnar um atburð:

*Lausnaranz lærisueinar / þa lyta atburd þann, / og Iuda athafnir einar.

og hvolfdi [:: skipi] þegar [ [...]] fimm var þar bjargað fyrir snarræði annars skips, er sigldu nærri atburðinum.

Ef atburðir sem lýst er í skáldsögu eru taldir til efnis skáldsögu, þá er niðurröðun þeirra, byggingin, hluti formsins.

Næsta ár fékk hann með sömu atburðum og úr sömu görðum ekki nema 1/2 tunnu.

Þessir hinir breiðfirzku menn stóðu alls ekki hinum innfæddu að baki um aflabrögð eða atburði.

 

Viðburður er eitthvað sem ber við, getur verið tíðindi eða fyrirbæri, jafnvel tilburðir. Í Íslenskri orðabók (2000) segir um orðið viðburð:

 

við|burður KK

1
• atburður, e-ð sem ber við

• fréttir, tíðindi
2
• e-ð sem sjaldan gerist

það er viðburður

3
• fyrirbæri, fyrirburður

viðburðir FT

• viðleitni, tilburðir

hafa viðburði til e-s
viðburðalítill tíðinda- eða atburðalítill

(um fólk) framtaks- eða athafnalítill

 

Nokkur dæmi úr Ritmálssafni Orðabókarinnar um viðburð:

ok var sem hverr vidburdrinn æti upp annann.

annar viðburður, er gerðist þarna í austurbygð.

Það [::kirkjuferðin] var viðburður í vetrarfásinninu.

sem munnmælin hafi öllu heldur gert sér hina seinni viðburði að yrkisefni.

Málaferli eiga sér varla stað, það má teljast viðburður ef manni er stefnt fyrir

sáttanefnd.

að steinninn dettur, [ [...]] kalla menn í eðlisfræðinni náttúruviðburð

(Naturphænomen), eða einungis viðburð (Phænomen).

og sum af þilskipunum fiski svo lítid ad ei sé gagn eda sómi í vidburdum þeirra.

hann snautaði burt, tuddi, og sýndi ekki meiri viðburði til þess að granda okkur.

 

 

Heimildir

Ritmálssafn Orðabókar Háskólans

Íslensk orðabók, tölvuútgáfa. Edda - miðlun og útgáfa. 2000.

Jón Hilmar Jónsson. Orðastaður. JPV útgáfa, Reykjavík. 2001.

 

Ólöf Margrét Snorradóttir

oms@lexis.hi.is