Merking og einkenni
Merking: ķ öšru landi, ķ śtlöndum.

Oršiš erlendis er atviksorš og įšur en lengra er haldiš er rétt aš lķta ašeins į einkenni žeirra.
Atviksorš eru óbeygjanleg orš sem segja mešal annars hvernig, hvar og hvenęr eitthvaš er gert. Einnig eru žau notuš til aš tįkna spurningu eša neitun (ekki). Atviksoršum er skipt ķ flokka eftir žvķ hvaš žau tįkna (dęmi innan sviga):

hįttaratviksorš segja hvernig eitthvaš er gert (vel, illa)
stašaratviksorš segja hvar eitthvaš gerist (inni, hérna)
tķšaratviksorš segja hvenęr eitthvaš gerist (aldrei, sjaldan, oft)
įhersluatviksorš leggja įherslu į žaš sem sagt er, žau standa meš lżsingaroršum eša öšrum atviksoršum (mjög, įkaflega)
spurnaratviksorš tįkna spurningu (hvernig, hvar, hvenęr)

Notkun
Notkun oršsins er žó oft önnur en til aš sżna dvöl ķ öšru landi, oft mį sjį og heyra žaš notaš til aš tįkna hreyfingu, samanber aš segja ?ég fer erlendis ķ dag ķ staš žess aš segja ég fer utan ķ dag.
Žessi ranga notkun oršsins erlendis er žó ekki alveg nż af nįlinni. Ķ ritmįlsskrį Oršabókarinnar eru nokkur dęmi um oršiš, žaš elsta frį žvķ um 1750:

margir landar vorir, sem į žessum dögum fara erlendis, gjörast miklir ęttlerar.

hann įsetti sér ad fara erlendis.
fór Žorvaldur lęknir erlendis og safnaši fé.
1 var felldur af félagsskrį vegna skulda, enda fluttur erlendis.

fyrir óhóf sitt og oftekjur erlendis.
sonur hennar varš ekki langgęšur, žvķ hann hengdi sig erlendis.

Heimildir:

• Ritmįlsskrį Oršabókar Hįskólans
• Höskuldur Žrįinsson. 1995. Handbók um mįlfręši. Nįmsgagnastofnun. Reykjavķk.
• Ķslensk oršabók. 2002. 3. śtg. Ritstj. Möršur Įrnason. Edda. Reykjavķk.