handlína og handlín
nafnorð, kvenkyn og hvorugkyn
Upprunalega mun orðið handlína eða handlín hafa verið
haft um þann grip sem nú er nefndur vasaklútur en síðan hefur
merking orðsins orðið sértækari. Greina má merkingu orðsins í sundur í
nokkra þætti.
1.
Orðið handlína eða handlín er haft um klút
sem borinn er við gamla íslenska
faldbúninginn og látinn hanga við beltið. Faldbúningurinn var í notkun
fram á 19. öld og á myndum af honum sést handlínan oft vel. Hún er hvít,
u.þ.b. 60 cm á kant.
Nokkrar handlínur eru til á
Þjóðminjasafni og eru þær yfirleitt úr hör og fagurlega skreyttar með útsaumi,
oftast hvítum. Þó eru dæmi um handlínur með mislitum silkisaum, t.d. er sérstök
gerð af íslenska
krosssaumnum í handlínu Hólmfríðar Pálsdóttur sem talin er vera frá
1684 (sjá grein Elsu
E. Guðjónsson í Hug og hönd 1986, bls. 18-21).
Í kvæði Sigurðar Guðmundssonar málara sem birt er í Um íslenzkan faldbúning eftir Guðrúnu Gísladóttur (1878) segir svo:
Brugðið sjest
undir belti hennar [þ.e. eykonunnar]
hvítri af hörvi
handlínu góðri
hreinni sem drif.
(GGíslFaldb, 22)
2.
Handlínur eða handlín virðast einnig hafa verið hluti af
messuskrúða
presta. Í Sögu Íslands I, er að finna þessa lýsingu á
gripnum:
handlín var borið [þ.e. af prestum] á vinstri framhandlegg og hafði upprunalega verið svitadúkur, en var nú orðið að útsaumuðu skrautbandi.
(SÍsl I, 279)
Elsta dæmi í Ritmálssafni um þessa notkun orðsins er úr Biskupsskjalasafni frá 17. öld:
þrennar stolur med handlinum.
(Bps AII 7, 135 (1662))
3.
Dæmi um orðin í merkingunni vasaklútur er að finna í
skáldverkum frá síðari tímum, t.d. í þýðingu Matthíasar Jochumssonar á
Hamlet og í Konunginum á Kálfskinni
eftir Guðmund G. Hagalín:
Tak handlín þetta, Hamlet; þerrðu ennið.
(MJÞLeik I, 175)
fröken Ragnheiður tók upp önnur gleraugu, en þau, sem hún hafði notað við lesturinn, þerraði þau á handlínu, eins og sagt var í denn tíð.
(GHagalKon, 66)
Elsta dæmi um orðið vasaklútur í Ritmálssafni er frá 1728 og orðið virðist því vera yngra en orðin handlína og handlín .
4.
Í Vefaranum mikla frá Kasmír notar Halldór Laxness orðið
handlín um ermalíningar eða manséttur:
Eftir nokkrar þöglar mínútur kipti hann handlíninu frá armbandi sínu og leit á úrið.
(HKLVef, 40)
Handlínin á skyrtunni hans voru óhrein.
(HKLVef, 140)
Í Ritmálssafni kemur þessi merking fram í 19. aldar dæmi um samsetta orðið handlínsknappur í bókinni Ég læt allt fjúka eftir Ólaf Davíðsson.
5.
Loks er þess að geta að orðið handlína er haft um e.k. reipi,
t.d. í Þjóðsögum Jóns Árnasonar:
Rennir hann sér þá ofan á handlínu í einum svip.
(JÁÞj2 IV, 163)
Heimildir:
Elsa E. Guðjónsson. 1986. Hefur saumað hvert eitt spor. Krossspor
Hólmfríðar Pálsdóttur. Hugur og hönd. 1986.18-21.
Ritmálssafn Orðabókar Háskólans og heimildir sem þar er vísað til.
Kristín Bjarnadóttir
kristinb@lexis.hi.is