reyfari
karlkyn
Merking
Orðið reyfari
hefur tvær merkingar samkvæmt Íslenskri orðabók
:
1 (gamalt)
• ræningi, ránsmaður
2 (bókmenntir)
• skáldsaga samin fyrst og fremst til afþreyingar
án tillits til listræns gildis, oft í stöðluðu
formi (flestir um ástir, bardaga, spennuleiðangra eða
sakamál)
Dæmi
1
- skrifaði hann bréf þaðan til Noregs og taldi
óvíst, hvort hann héldi heim til Íslands
það sumar [ [...]] með því að á
þessum slóðum sé ógrynni ,,
reyfara og skálka``.
(
Ritmálssafn OH
)
- Heldurðu ekki, að þessir reyfarar
og fjárdrápsmenn hafi þurft að gera svo
vel og lamma sig inn í sjálft guðshús.
(
Ritmálssafn OH
)
- Ég vil endilega hafa þig með því mér
finnst svo mikið öryggi að hafa svo stóran og sterkan
mann með þegar stórræði eru á ferðinni.
Ekki verður það síðra þegar ... við
förum upp í bæ í gleðina, því
alls staðar geta hættur leynst af misindismönnum og
reyfurum. (
Mbl 1.6.2003
)
2
- Rétt fyrir stundu lauk ég við seinasta kaflann
í ,,reyfaranum``.
(
Ritmálssafn OH
)
- að heyra samlanda sinn herraðan í ávarpi,
sem einsog kunnugt er þekkist ekki nema í útlendum
reyfurum.
(
Ritmálssafn OH
)
- Á SUMRIN grilla menn eitthvað fljótlegt, lesa
reyfara og hlusta á formúlupopp
- eða er það tilfellið? (
Mbl 22.7.2003
)
- Bilið á milli reyfara og
fagurbókmennta hefur reyndar orðið æ óljósara
með árunum og vegur hins bókmenntalega
reyfara vaxið mjög. (
Mbl 5.9.2003
)
Uppruni og aldur
Orðið
reyfari
'ræningi' er talið vera tökuorð úr miðlágþýsku.
Það kemur fyrir þegar í fornu máli og
í ritmálssafni Orðabókarinnar eru dæmi
um eldri merkinguna allt frá elsta tímabilinu sem það
nær til (16. öld). Hin merkingin, 'afþreyingarsaga, spennu-
eða sakamálasaga', er miklu síðar tilkomin. Elsta
dæmi Orðabókarinnar um hana eru frá lokum 19.
aldar (í grein eftir Einar Benediktsson frá 1896) en flest
eru frá 20. öld og fjölgar eftir því sem
á líður. Nú er síðari merkingin mun
algengari og t.d. var bara eitt dæmi um merkinguna 'ræningi'
meðal rúmlega 30 dæma um orðið í
gagnasafni Morgunblaðsins frá síðastliðinu ári.
Síðari merkingin er ekki talin leidd beint af eldri merkingunni
heldur komin frá danska orðinu røverhistorie
'lygasaga, skröksaga' og í ritmálssafninu eru
allmörg dæmi um samsetta orðið
reyfarasaga
í sömu merkingu, það elsta frá 1887.
Einnig eru fáein dæmi um orðið
reyfararóman
frá lokum 19. aldar og byrjun þeirrar 20. Það
á sér beina samsvörun í dönsku (
røverhistorie 'saga af ræningjum; ævintýraskáldsaga
með ótrúlegum söguþræði') og þar
sem merkingin er náskyld algengustu nútímamerkingu orðsins
reyfari er ekki ólíklegt
að þarna sé forvera þess að finna og síðari
liðurinn hafi einfaldlega fallið brott.
Heimildir
- Ritmálssafn
Orðabókar Háskólans
- Gagnasafn Morgunblaðsins
- Íslensk orðsifjabók eftir
Ásgeir Blöndal Magnússon. Reykjavík: Orðabók
Háskólans 1989.
- Íslensk orðabók. Reykjavík:
Edda 2002.
- Dönsk-íslensk orðabók. Reykjavík:
Ísafoldarprentsmiðja 1992.
- Ordbog over det danske sprog (ODS). Kaupmannahöfn 1919-54.
- Politikens
Nudansk Ordbog med etymologi. (1. útg.
; tölvuútgáfa) Kaupmannahöfn: Politikens
Forlag A/S 1999
.
|