Notkun og uppruni
Selbiti er það kallað þegar fingurgómi vísifingurs er tyllt á fingurgóm þumalfingurs og ýtt fram. Þetta er gjarnan gert við einhvern hlut til að skjóta honum áfram. Einnig er þetta gert við fólk og þá fremur í gamni en alvöru og er það kallað að gefa einhverjum selbita. Að gefa selbita er líka notað um þegar fólk fær áminningu um eitthvað eða sett er ofan í við það.

        Dæmi úr ritmálssafninu:

• Auk þess hefi jeg gefið þjer nokkra selbita í andlitið, um leið og jeg hefi sýnt þjer fram á mismuninn milli kenníngar þinnar og breytni. (aldur: 18s)
• slyngur að gefa heimsku og hjátrú ,,selbita``. (aldur 19s20f)
• Það er sitthvað að gefa annmörkum samtíðar sinnar og menningarinar vanköntum selbita og hitt að hata sjálfa menninguna. (aldur: 20fm)
• fór að gánga um gólf hrínginnn í kríng í stofunni gefandi þiljunum selbita. (aldur: 20m)

Að gefa selbita í vasa sinn
Nokkur dæmi í ritmálssafni OH um selbita eru um að gefa selbita í vasa sinn eða að slá selbita í vasa sínum. Merking þessa orðtaks er að gera eitthvað sem lítið gagn er að.

        Dæmi úr ritmálssafninu:

• þar sem þíngmaðurinn kallaði yfirlýsinguna eins þýðíngarlausa, eins og að gefa selbita í vasa sinn. (aldur: 19m)
• Eg held þetta sé ekki annað, en að slá stjórninni selbita í vasa sínum. (aldur: 19m)
• Eg vildi með engu móti ráða til þess, að vér skulum slá selbita í vösunum, ef eg mætti svo segja, með því að reyna að koma málinu fram til endalyktar á þíngunum. (aldur: 19s)
• enda mun margur efast um, að það sje annað en selbiti í vasann. (aldur: 19s)

Heimildir:

• Ritmálsskrá OH
• Ásgeir Blöndal Magnússon 1989. Íslensk orðsifjabók. Orðabók Háskólans. Reykjavík.
• Íslensk orðabók. 3. útg. 2002. Ritstj. Mörður Árnason. Edda hf, Reykjavík.