|
ÞRETTÁNDI NAFNORÐ, KARLKYN |
|
Þrettándinn er, eins og allir vita, 6. janúar. Hann er þrettándi og síðasti dagur jóla og honum tengjast ýmsir siðir, venjur og þjóðtrú eins og lesa má um í bók Árna Björnssonar, Saga daganna (bls. 401-404). Á þrettándanum eru t.d. víða haldnar álfabrennur og að honum loknum eru jólaljósin slökkt, jólatré tekin niður og jólaskrautið sett í geymslu til næstu jóla. Nafnorðið þrettándi kemur fyrst fyrir í rituðu máli á 16. öld (sjá t.d. Ritmálssafn Orðabókarinnar). Það er sprottið af töluorðinu þrettándi í sambandinu þrettándi dagur jóla og nafnorðið er því eins konar stytting á orðasambandinu líkt og þegar fólk nú á dögum kallar 17. júní "sautjándann". Ekki er ólíklegt að þessi málvenja eigi sér lengri sögu í daglegu tali en ritheimildir gefa til kynna. Nafnorðið er ýmist notað með eða án greinis og einnig eru dæmi um að orðasambandi sé notað í heild sinni:
Í söfnum Orðabókarinnar eru dæmi um ýmsar samsetningar með nafnorðinu þrettándi, t.d. þrettándagleði og þrettándanótt. Það hefur einnig fætt af sér orðasambandi (að eitthvað sé) þunnur þrettándi (eða þurrlegur þrettándi; sjá orðasambandaskrá OH) '(að eitthvað sé) rýrt eða lélegt (t.d. veitingar)' sem væntanlega má rekja til þess að fólk hafi gert sér dagamun í mat og drykk á þrettándanum.
Heimildir
|