En unglingur af óvananum ei vill lįta
lķtt gegnandi boši blķšu
en bitur varš af reiši og strķšu.

Hér er reyndar engu lķkara en veriš sé aš lżsa hegšun dęmigeršs nśtķmaunglings – svo ekki skżtur žetta dęmi stošum undir kenningar um unglinginn sem nśtķmafyrirbęri. Żmislegt bendir žó til žess aš į fyrri öldum hafi oršiš veriš notaš į dįlķtiš annan hįtt en nś tķškast. Ķ Ķslenskri oršabók (tölvuśtgįfa 2000) er oršiš unglingur skżrt svo:

ungur mašur į aldrinum frį um 13 til 17–18 įra

Ķ söfnum Oršabókarinnar er hins vegar aš finna eldri dęmi žar sem oršiš unglingur er haft um fólk yngra en 13 įra:

• var hśn munašarlaus tķu vetra gamall unglingur   (19. öld)
• unglingur į nķunda įrinu var vanur aš reka [fé af stöšli]   (19. öld)

og sömuleišis žar sem unglingar eru eldri en 18 įra – eša a.m.k. komnir į giftingaraldur:

• Ef nockr śnglķngr kvongar sig gamalli konu, žį seger allt fólk um hann
  at hann mune brįšum verša innteiknašr ķ kokkįla töluna   (18. öld)
• hann, sem enn žį var ekki annaš en unglingur, tęplega žrķtugur   (upph. 20. aldar)

Af žessu viršist helst mega rįša aš į okkar dögum sé oršiš unglingur haft um afmarkašri aldurshóp en įšur var.

Um uppruna oršsins unglingur er žetta helst aš segja: Venjulega er tališ aš norręnu mįlin hafi fengiš oršiš aš lįni śr žżsku (jüngling < mhž. jongelinc) og er eldri mynd oršsins ķ norręnu ynglingr. Sś mynd oršsins kemur m.a. fyrir ķ Karlamagnśssögu (reyndar ķ ungu handriti) og Oddur Gottskįlksson, sį sem fyrstur žżddi Nżja testamentiš į ķslensku (1540), kallar sjįlfan sig „ónżtan yngling“ ķ formįla aš Opinberunarbókinni. Yngstu dęmi Oršabókarinnar um oršmyndina ynglingur eru frį sķšari hluta 19. aldar, eftir žaš er unglingurinn allsrįšandi.