vísdómstönn
nafnorð, kvenkyn
Tennurnar okkar hafa flestar eitthvert heiti, til dæmis
framtennur, augntennur og jaxlar.
Endajaxlarnir eru gjarnan kallaðir vísdómstennur.
Við byrjum að fá tennur nokkrum mánuðum eftir fæðingu, fyrst koma barnatennur
en fullorðinstennur fara að koma um og upp úr 6 ára, er við missum barnatennurnar.
Tanntöku er lokið á unglingsárum að undanskildum endajöxlum.
Endajaxlarnir eða vísdómstennurnar koma venjulega
ekki fyrr en á fullorðinsárum og er nafn þeirra til komið vegna þess, það
er að maður sé kominn til vits og ára er vísdómstennurnar koma.
Í ritmálsskrá Orðabókarinnar
er að finna nokkur dæmi um vísdómstennur, þau eru þó ekki
mjög gömul, það elsta frá fyrri hluta 19. aldar:
endajaxlar edur vísdómstennur. (aldur 19f)
Þeir seinustu [::jaxlar] kallast vísdómstennur. (aldur: 19m)
því að vísdómstennrnar koma ekki fyrr enn síðar. (aldur: 19s)
og eru þær [::tennurnar] vanalegast allar komnar um 14. veturinn, nema 5. jaxlinn (vísdómstönnin), sem eigi kemur fyr en eptir tvítugsaldurinn. (aldur: 19s)
Óverðskuldaður vinningur dregur úr hverjum óreyndum manni eina vísdómstönn. (aldur: 20f)
Endajaxla taka menn allajafna svo seint, að þeir hafa einnig verið nefndir ,,vísdómstennur``, líklega af því, að þá sé fullum andlegum þroska náð, er þær koma. (aldur: 20m)
Á fullorðinsárum fá flestar manneskjur vísdómstönn, sem er aftasti jaxlinn í munninum. (aldur: 20m)
er allt útlit fyrir, að aftasti jaxlinn eða vísdómstönnin sé að verða úrtelt hjá hinum siðaðri mannflokkum. (aldur: 20m)
Heimildir:
|